Feeds:
Berichten
Reacties

Archive for the ‘Werkgelegenheid’ Category

‘Lang leve’ de frustratiepolitiek.

Waarom vinden de media Bart De Wever zo interessant?

We kunnen er niet om heen, Bart De Wever is alomtegenwoordig. Haalt hij het nieuws niet met beleidsblunders, denk maar aan zijn korte vrijage met Dedecker, dan prijkt hij wel op een beledigende affiche die binnen de huisstijl van het Vlaams Belang zou kunnen passen. Maar alsof dat nog niet genoeg is wordt hij nu ook in zowat elk programma van de VRT uitgenodigd, en dit niet voor een diepgaand en kritisch interview. Lucas Vander Taelen uit zijn ongenoegen als volgt:

“Op de sofa in De laatste show of op de achterbank van een auto met Marc Reynebeau: De Wever wordt nauwelijks aan de tand gevoeld over zijn extreme standpunten. Meer nog: hij wordt op zijn wenken bediend. Zijn roadmovie in Wallonië op Canvas begon bij de scheepslift in Strépy, het N-VA-symbool voor de zogenaamde Waalse verspillingsdrang. In Hornu vroeg De Wever een 18-jarig werkloos meisje waarom ze niet in Vlaanderen ging werken. Reynebeau bood geen weerwerk, waarschijnlijk omdat hij niet opkon tegen zoveel arrogant simplisme. En toen het duo later geconfronteerd werd met Waalse succesverhalen, hield De Wever wijselijk zijn mond. Ik vroeg me af hoe de Vlaamse politieke elite zou reageren als de RTBF José Happart in een of andere Vlaamse volkswijk had gedropt en werklozen zou aansporen om Frans te leren of zich vrolijk zou maken op de ruïnes van de Flanders Language Valley…

De Wever noemt zichzelf complexloos een “rechts nationalist”. Op de eindeloze miserie die deze ideologie de voorbije eeuwen heeft aangericht, wordt hij niet afgerekend. Een politicus die zich even zelfverzekerd “marxist-leninist” zou noemen, zou zich terecht toch aan enige kritische vragen van journalisten mogen verwachten. Van een dergelijke aanpak blijft De Wever echter gespaard. Net zoals er opvallend weinig wordt op gewezen dat de ‘Laat u niet verst(r)ikken’-campagne alle kenmerken heeft van een puur nationalisme: het cultiveren van een extern vijandbeeld. En dat Vlaamse “rechtse nationalisten” op dit vlak niet verschillend zijn van al hun ideologische soortgenoten: het onheil komt van de anderen, van buiten.

Voor de N-VA zijn de Waalse socialisten verantwoordelijk voor zowat alles wat er verkeerd gaat in Wallonië. Dat is natuurlijk een verregaande vereenvoudiging, al was het maar omdat de grote problemen van Wallonië zich vooral in Henegouwen situeren. In andere delen van het gewest ziet de economie er veel gezonder uit. Maar een dergelijk genuanceerd beeld past niet in een nationalistische ideologie.

Die bewuste kortzichtigheid bleek ook uit De Wevers reactie op de Franstalige pogingen om hun Vlaamse landgenoten te begrijpen. Zelfs als Franstaligen Nederlands willen leren, ziet De Wever daar enkel een perfide plan in: ze doen dat om het unitaire België in stand te houden. Want de N-VA verwacht net als het Vlaams Belang slechts heil van een onafhankelijk Vlaanderen, gezuiverd van Franstaligen.

De menselijke meerwaarde van een land met meer dan één cultuur past niet in een nationalistische ideologie. Vandaar ook de totale desinteresse van De Wever voor Brussel, waar culturele vermenging meer en meer de regel is. Het geld dat Vlaanderen in zijn hoofdstad pompt, is volgens de N-VA-voorzitter een “megalomane verspilling”. De Vlaamse Brusselaars weten alvast wat zij mogen verwachten van Bart De Wever.

Het blijft merkwaardig dat CD&V, dat het zo graag heeft over een “warme samenleving”, kartel vormt met een nationalistische partij voor wie de warme, menselijke waarden ophouden bij de grenzen van het eigen gewest. Hoeft het dan te verbazen dat de Franstaligen zich afvragen wie het communautaire discours van Yves Leterme bepaalt?”

Wat is het antwoord op de vraag van de kop? Bart De Wever polariseert en polemiseert graag. De media pikken dit graag op, want controverse verkoopt.

Bron: De Morgen, 21/03/2007

Read Full Post »

Het is gemakkelijk kritiek te uit als men rijker is…

Vlaams loon kwart hoger dan Waals
Een Vlaming verdiende in 2004 21.111 euro per jaar of 4.293 euro meer dan een Waal. Het inkomensverschil daalt wel voor het eerst in jaren. Dat blijkt uit cijfers van het Instituut voor de Nationale Rekeningen. De 4.293 euro komt overeen met een verschil van 25,2 procent tussen Vlamingen en Walen. In 2003 bedroeg dat verschil 25,3 procent. De cijfers houden rekening met het inkomen uit arbeid, vermogen en spaartegoeden, zonder verrekening van sociale uitkeringen en belastingen.

Trendbreuk
Volgens Monica Maeseele, bij de Nationale Bank verantwoordelijk voor de regionale rekeningen, is het zeker nog te vroeg om op basis van de jongste cijfers te concluderen dat de Waalse herstelplannen effect sorteren. Toch wijzen nog cijfers in de regionale rekeningen in de richting van een trendbreuk. Zo bijvoorbeeld de cijfers over het beschikbaar inkomen, waarin sociale uitkeringen en belastingen worden verrekend. Een Vlaming beschikte in 2004 over een inkomen van 16.348 euro, een Waal over 14.035 euro of 14,1 procent minder. In 2003 was het verschil 14,2 procent.

BBP
Ook de cijfers over het bruto binnenlands product (bbp), de som van alle goederen en diensten die er jaarlijks in Belgi‘ worden geproduceerd en geleverd, spreken in het voordeel van Walloni‘. In 2004 bedroeg het bbp per hoofd van de bevolking 27.485 euro in Vlaanderen tegen 20.072 euro in Walloni‘, een verschil van 26,9 procent. In 2003 bedroeg de kloof nog 27,2 procent. Voorlopige bbp-cijfers voor 2005 wijzen op een verdere vernauwing van de kloof tot 26,8 procent. (belga)

Read Full Post »